Vol vertrouwen

Dapper stapt ze rond. Stapje voor stapje, haar handjes gespreid naast zich. Steeds sneller en met steeds meer plezier. Oeps! Ze valt om. Ze kijkt me aan, even controleren of ik het wel zag. Dan lacht ze, ze staat weer op en stapt dapper verder. Stap, stap, stap. Tot ze bij me is. Dan spreidt ze haar armen en stort zich luid schaterend in mijn armen. Zonder aarzeling en vol vertrouwen.

Het is een genot om naar mijn spelende dochter te kijken. Hoewel ik vanuit mijn werk best wat kennis en ervaring heb omtrent de hechting en de motorische ontwikkeling, blijft het fascinerend om het proces nu bij mijn eigen kind te zien.

De vrijheid en het vertrouwen waarmee ze zich beweegt, is helaas niet voor iedereen vanzelfsprekend. Sommigen krijgen überhaupt niet voldoende mogelijkheden zich gezond te ontplooien, anderen verliezen gaandeweg hun natuurlijke patroon. Het is soms zo schrijnend om te zien hoezeer het een kind aan durf en plezier kan ontbreken om te bewegen, of hoe weinig mogelijkheden iemand op latere leeftijd nog bij zichzelf herkent.

Des te toffer is het dan om deze mensen, van jong tot oud, uit de nodigen om in beweging te gaan en zowel hun fysieke als mentale mogelijkheden uit te breiden. Door met kinderen in samenspel met hun ouders in beweging te gaan, krijgen ze de kans om dat te leren waar ze eerder niet de kans voor hebben gehad. En voor volwassenen kan dans en beweging een manier zijn om iets eigens terug te halen wat lang vergeten is geweest.

Een paar voorbeelden: een paar jaar terug had ik een meisje in behandeling, dat het moeilijk vond zich toe te vertrouwen aan een ander. Dit uitte zich in bazig en soms agressief gedrag. Het was een speels kind, vrolijk en creatief en een rauwdouwer pur sang. Ze hield van wild spel: duwen, trekken, worstelen, rennen en wild ronddraaien. Er ging geen sessie voorbij waarin niemand een voet in zijn oog kreeg of er geen luid ‘Bonk!’ ‘Au!’ klonk. Tijdens de sessies konden haar ouders en ik haar voorzichtig uitnodigen tot zachter spel. Even leunen op een rug, geborgen tussen de benen van haar ouders zitten, om zich daar een paar seconden later weer woest aan te ontworstelen. Maar gaandeweg ging ze deze geborgenheid steeds fijner vinden en ging ze er zelf mee experimenteren. Op een dag wikkelden we haar al spelende in een dikke deken, wat ze ontspannen toeliet. Zowel haar ouders als ik verwachtten dat ze er ieder moment uit zou kunnen springen, maar dat deed ze niet. Ze bleef tevreden liggen terwijl haar ouders haar door de ruimte sleepten en knuffelden. Ik zal de verbazing op het gezicht van haar vader nooit vergeten.

Een ander voorbeeld: de oudere vrouw die zich na meerdere onveilige relaties waarin misbruik, geweld en vernedering hadden plaatsgevonden, aanmeldde voor de danstherapie. Doodeng vond ze het, maar ze wilde het zo graag. Tijdens het proces kon ze voor het eerst in jaren ervaren hoe het is om één te zijn met je eigen lichaam, het lichaam als eigen er veilig te ervaren, plezier te beleven. Afsluitend was ze zichzelf ongelofelijk dankbaar dat ze zichzelf deze kans had gegund.

Ook mag ik als vaktherapeut soms zelf nog ervaren hoe fijn het is stil te staan bij de eigen patronen en iets nieuws te proberen. Tijdens een cursus een paar maanden geleden, merkte ik dat ik continue mijn tenen strekte, terwijl dit eigenlijk niet per se comfortabel voelde. Ik realiseerde me dat ik dit alleen maar deed, omdat me dit jarenlang bij de balletlessen zo was aangeleerd. Ik ontspande mijn voet en merkte op dat dit vele malen natuurlijker aanvoelde. Zo waren er meer patroontjes, waar ik me tijdens de cursus bewust van kon worden en mee kon gaan stoeien.‘Dus dit is hoe ik eigenlijk beweeg.’ schoot het even door me heen.

Natuurlijk sta ik nog veel vaker dan ik wil met keurig gestrekte tenen op de dansvloer. Maar nu merk ik het op. Dan lach ik even om mezelf, ontspan mijn tenen en dans weer dapper verder. Met steeds minder aarzeling en steeds meer vertrouwen.

Over de auteur:

Ilse is dans- en bewegingstherapeute en werkt momenteel op Adelante naast de werkzaamheden die ze uitvoert binnen haar eigen praktijk ‘Ilse & Vincente’. Daarnaast schrijft ze ook nog prachtige verhalen over het moederschap!

ILSE LANGERAK – DANS- EN BEWEGINGSTHERAPEUT